★ BLACKBERRY

เอาเรื่องขาก่อนนะคะะ *ยิ้มหวาน (?)*
ไม่มั่นใจพอที่จะพูดว่า I'm completely back on my feet again.
เพราะถึงเดินได้ก็จริง ออกจากบ้านแบบถอดเฝือกได้
เดินเหินอย่างเบสิก ร่อนเร่ได้สบายมั่ก
แต่ก็วิ่งติดสปีดอย่างชาวบ้านเขาไม่ไ้ด้
เริ่มรู้สึกเจ็บขาขึ้นมาอีกด้วย
คือไ่ม่ใช่แค่เท้าแล้วค่ะ ขึ้นมาถึงขากันเลย T[]T~


เวลาใช้ชีวิตปกติมันไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ
อินโนเซนส์จะเริ่มสำแดงอาการเมื่อเดินขึ้นบันไดหลายๆ ชั้น
ประสบพบเจอตอนเรียนอุ๊ แม่เจ้า! ( ﾟдﾟ)
มีครั้งนึงเกือบลื่นลงบันไดอ้ะ...orz...

แล้วก็เวลาข้ามถนน
สถานที่ที่เราต้องข้ามถนนไปมามันอยู่ติดถนนใหญ่ทั้งนั้น
ตอนข้ามถนนตอนเด็กๆ แม่สอนว่าข้ามตอนที่รถหยุด แล้วไม่ต้องวิ่ง!
เดินเฉยๆ วางมาดสุขุมคัมภีรภาพไว้ อย่ารีบ อย่าลนลานเหมือนวิ่งหนีตายใน 2012

แต่เนื่องจากเราเป็นเด็กที่ดี
ข้ามถนนทีไร ได้โอกาสอีนี่จะวิ่งโกยแน่บก่อนชาวบ้านชาวเมืองทุกทีเลย


ทีนี้พอขาเป็นซะแบบนี้
มันวิ่งไม่ได้อย่างที่ใจนึก
เลยต้องเดินลากขาต๊อกแต๊กไป
มันคงน่าหงุดหงิดใจมากสำหรับผู้ขับขี่ยวดยานพาหนะทั้งหลาย
ที่ต้องรอยัยเด็กผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้กระดึ๊บๆ ข้ามถนนไป
(คำอธิบายอุบาทว์เล็กน้อย อย่าใส่ใจ)

ข้อเสียของเราอีกอย่างคือไม่ชอบกินยา
ไปๆ มาๆ ก็ลืมกินอะไรซะแบบนั้น
แหม โด๊ปย้อนหลังจะหายมั้ยเนี่ย

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เอาเรื่องวันนี้แล้วกันเนอะ
.
.
.

วันนี้ไปซื้อของที่โลตัสแถวๆ นี้
จุดประสงค์แรกคือของตกแต่งป้ายนิเทศอะไรสักอย่าง
แต่ด้วยกฏแห่งแรงดึงดูดลึกลับ ทำให้ข้าพเจ้าถูกดูดเข้าไปใน Se-ed โดยไม่รู้ตัว
สุดท้ายออกมาได้ คำวิเศษ (Say the magic words) ของลุงภูมิชายมาเล่มนึง
ปกจริงสีจี๊ดจ๊าดกว่านี้ล่ะ หรือเราสายตาเพี้ยนไปแล้วก็ไม่รู้! ;)




    { เอ่อ จริงๆ เราแอบเป็นแฟนคลับลับๆ ของพี่บิ๊กค่ะ (≧ω≦)
พี่บิ๊กเขียนหนังสือที่อ่านแล้วสนุก
ตัวอักษรมีมนตร์วิเศษอย่างน่าประหลาด
และเกร็ดความรู้ทางภาษาอังกฤษของพี่บิ๊กก็ทำให้เรามีแรงบันดาลใจอยากเก่งภาษาอังกฤษมากขึ้น
อยากพูดให้คล่องปากมากกว่านี้
...moreover, his books always fill me with awe and wonder :)

จริงๆ วันนี้จะซื้อ Alice in wonderland Aus-Boy ด้วยล่ะค่ะ แต่งบหมด เช้ดดดดดดด Σ(゜д゜;)
หนังสือเล่มใหม่ของ Stephanie Meyer (เขียนถูกมั้ย?) ก็อยากได้
หนังสืออีกเล่มที่เคยเห็นมัมอ่านตอนอยู่บริสเบนก็อยากได้ แต่ไม่รู้มีแปลไทยมั้ย
อร๊ายยยยยยย biblomania ของเดี๊ยนกำเริบแล้วววว
I need a great deal of money to fulfill my wish! щ(ﾟДﾟщ)  }

กลับมาก่อนๆ
คือตอนนั้นก็รีบหน่อย เพราะต้องไปซื้อสารพัดของกุ๊กกิ๊กที่อยู่อีกฟากหนึ่งของห้างด้วย
เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ถามหาหนังสือสองเล่ม
ประเมินราคาในใจแล้วก็แพงพอสมควร
แต่ดูจากการแต่งตัวของเขาก็คงมีตังค์หาซื้อได้สบายๆ ล่ะนะ

แต่ตอนนั้นไม่รู้อะไรดลใจให้ยืนอยู่ปากกา miffy ในร้าน
ได้ยินเสียงเขาสนทนาโต้ตอบกัน "มีบัตรสมาชิกมั้ยคะ?"
"เอ่อ ไม่มีค่ะ...
แล้วถ้ามีบัตรนี่ลดเท่าไหร่คะ?"
"5% ค่ะ"
"แหม เสียดายจังที่ไม่มี จะได้ลดสักหน่อย..."

จู่ๆ อินโนเซนส์จิตสำนึกส่วนดีของนังเชอสำแดงฤทธิ์กะทันหัน ฮาาาาาา
เลยเดินไปถามผู้หญิงคนนั้นว่า

"เอาบัตรของหนูมั้ยคะ?"

จริงๆ มันไม่ใช่บัตรของเชอตั้งแต่แรกหรอก
ป้ายกให้เพราะยังไงป้าก็มีบัตร กบข. อยู่แล้ว
อู้ววว โชคดีเหลือหลาย xD
แต่ได้ข่าวว่ามันจะหมดอายุเดือนนี้แล้ว orz...

"อ๊ะ ดีมากๆ เลยหนู ขอบใจมากนะ"
ไม่เป็นไรค่ะ :)
พอเกิดอีแบบนี้ขึ้น คนอีกจำนวนหนึ่งก็ "หนูจ๊ะ ป้าขอยืมใช้ลดราคาหนังสือด้วยนะ"
นานาสารพัดสารพัน แต่ใจความมันราวๆ นี้ล่ะ
ก็ให้เขายืมไป พนักงานก็ดูอมยิ้มๆ นิดนึง แต่ไม่ีมีท่้าทีจะลุกขึ้นมาว้ากอะไรแต่อย่างใด


ชั่วครู่หนึ่งการแลกเปลี่ยนสินค้าก็เสร็จเรียบร้อย
พนักงานนำบัตรมาคืน คุณผู้หญิงทั้งหลายก็ดูมีสีหน้าเอิบอิ่มใจกันถ้วนหน้า

"หนู...หนูอยู่ม.ไหนแล้ว โรงเรียนอะไร"
"ขอบใจมากๆ เลยนะ"

ก็บอกระดับชั้นและโรงเรียนที่สังกัดไป
จากนั้นก็ขอตัวออกมาเพื่อไปตามล่าหาสารพัดของกุ๊กกิ๊กฯ นั้นต่อไป


.
.
.
จริงๆ พอกลับมาก็มานั่งคิดนะ
ถ้าเราเดินออกมาเลย ก็ไม่มีใครว่าใช่มั้ยล่ะคะ?
ใครจะรู้จะสนใจว่าเรามีบัตรสมาชิกอะไรนั่น?
ถึงไม่มีคุณผู้หญิงเหล่านั้นก็ยังจะซื้อหนังสืออยู่ดี

แต่เพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้มั้ง
ทำให้เรา 'แจกยิ้ม' ให้คนรอบข้างได้
และเราเองก็ยิ้มได้เพราะการกระทำเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ด้วย :)
แหม  รู้สึกเป็นคนดีขึ้นมานิดนึงเลยล่ะ xD

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

พอซื้อข้าวของต้องตามประสงค์แล้ว
ก็รอจ่ายเงิน
ระหว่างที่รอนั้นมองไปเห็น Dairy Queen
ความคิดแรกที่แวบขึ้นมาคือ อยากกินอ่ะ! ><
จากนั้นก็นึกได้ว่ามีเหตุการณ์บางอย่างเมื่อหลายวันก่อน
ที่ทำให้เราประทับใจพนักงาน DQ มากๆ
.
.
.


หลายวันก่อนระหว่างรอแม่จ่ายเงินซื้อของ
เชอรี่เดินโต๋เต๋ไประหว่าง Mister Donut - S&P - DQ
สุดท้ายหลังจากโยนหัวโยนก้อยก็เลือก DQ ดีกว่า ฮาาาาา

ก่อนที่เชอรี่จะสั่งมีครอบครัวหนึ่งสั่งก่อนหน้านี้แล้ว
วันนั้นมีพนักงานอยู่คนเดียว เป็นหญิงสาวอายุอานามไม่น่าจะห่างจากเชอรี่เ่ท่าไหร่
หน้าตาน่ารักทีเดียว ถักผมเปียผูกด้วยโบว์สีแดง โมเอร้มากๆ
เชอรี่สั่ง - และยืนรอ
แน่นอนว่าคนที่สั่งก่อนต้องได้ตามระเบียบ
พนักงานสาวคิดเงิน สรุปออกมาเป็นเงินจำนวนหนึ่ง
ตอนแรกที่ดูก็ เห้ย ซันเดอะไรแพงขนาดนี้ (ﾟдﾟ)
ปกติมันต้องถูกกว่านี้ไม่ใ่ช่เหรอ?

แต่ก็คิดว่าเขาคงสั่งอะไรสักอย่างก่อนที่เชอรี่จะมาถึง
จากนั้นครอบครัวนั้นก็เดินจากไป

เชอรี่ รอ รอ จนเมื่อได้สิ่งที่ต้องการ
ก็จ่ายเงินเขาไป

"น้องคะ ไม่ต้องจ่ายค่ะ"
อ้าว วันนี้กินฟรีเรอะ์? 5555555555
แต่แล้วทำไมเมื่อกี้คิดตังค์เค้าอ่ะ
"คนเมื่อกี้เค้าจ่ายแล้วไงคะ"

เกิดอาการมึนๆ งงๆ ระหว่างสองฝ่าย @_@"~
พนักงานเริ่มหน้าเสีย เชอรี่เริ่มเสียการรับรู้

"ไม่ได้มาด้วยกัน...หรอคะ?"
"ไม่ค่ะ"
"อ้าว! พี่นึกว่าหนูมากับคนเมื่อกี้"


พนักงานสาวทำหน้าตกใจม้ากมาก =[]=;
"ทำยังไงดีล่ะ...น้องเห็นมั้ยว่าเมื่อกี้เค้าไปทางไหน"
"ทางนั้นค่ะ"

เชอรี่ชี้ไปทางทิศที่เห็นว่าครอบครัวนั้นเดินไป
หญิงสาวไ่ม่รอช้า ฉวยเงินที่คิดเกินแล้ววิ่งตามไปทันที
ดูท่าทางแคร์ความรู้สึกลูกค้ามากๆ
.
.
.
อยากจะบอกจริงๆ ว่าประทับใจมากกกกก
หลายร้านที่เคยไปกิน ขึ้นป้ายบอกไว้ชัดเจนว่ากรุณาตรวจสอบเงินทอนของท่านให้ชัดเจน
ถ้าออกจากร้านไปแล้วทอนเงินไม่ครบ ถือว่าเป็นความผิดของท่าน
เราไม่รับผิดชอบ （・Ａ・）

ฟังดูใจร้ายแต่มันก็จริงนะ
คิดถึงหัวอกคนทำมาค้าขาย เกิดโดนลูกค้าโกงมามันก็ยากนา

แต่กรณีนี้เกิดจากความเข้าใจผิดของผู้ค้าเอง
ถึงกระนั้นก็รับผิดชอบที่จะให้ความเป็นธรรมแก่ลูกค้า
จริงๆ มันเกินมาไม่ีกี่บาทหรอกนะคะ (￣ー￣)
ถ้าเจอคนที่สะเพร่าๆ อย่างเชอรี่ ซื้อเสร็จสักพักก็ลืมว่าเมื่อกี้ซื้อไปเท่าไหร่
เงินจะหายจะขาดไม่รู้ไม่สนใจ - อันนี้ก็โชคดีเขาไป 5555555555

แต่ถ้าเป็นคนที่ไม่ค่อยมีเงินล่ะ?
ปกติไอศกรีมพวกนี้ก็แพงสำหรับพวกเขามากอยู่แล้ว
ถ้าเจอคิดเงินเกินไปอาจจะเสียความรู้สึกเลยก็ได้
ครั้งนั้นเราประเมินไม่ได้เท่าไหร่ว่าครอบครัวนั้นมีฐานะราวๆ ใด
แต่ถ้าเราเป็นพนักงานคนนั้นเอง เราก็ต้องตกใจและรู้สึกผิดมากๆ เหมือนกัน :(

ครู่ใหญ่ๆ พนักงานสาวโมเอร้คนนั้นเดินคอตกกลับมา
แล้วก็หันมาขอโทษขอโพยเราซะใหญ่
"พี่คิดเงินผิด ขอโทษด้วยนะคะ...
พี่ต้องคืนเงินหนูมั้ยเนี่ย?"
เอ๊ มาขอโทษเราทำไมเนี่ย
แต่ตอนนั้นเชอรี่พูดไปว่า "พี่เอาเงินหนูไปเลยก็ได้ค่ะ"

พนักงานสาวทำหน้าลำบากใจนิดนึง
เราเลยทำหน้าจริงจังกลับ
เงินแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก...
คนอื่นเค้าต้องการมันมากกว่าเรา...
ยังไงก็ต้องขอโทษครอบครัวนั้นด้วยนะคะที่เดินมาสั่งไม่ถูกจังหวะ ทำให้พวกคุณเสียเงินเปล่าๆ

ก็พยายามคิดอย่างนั้น...

ตอนกลับบ้านตลอดทางก็คิดแต่เรื่องนี้ล่ะ
แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่า คนที่มีน้ำใจและซื่อสัตย์ในสังคม ก็ยังมีนะ
โลกสีหม่นๆ ทึมๆ ก็ดูสดใสขึ้นมาทันที

อืม เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ก็ทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน :)

 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

"วันนี้คุณทำอะไีรที่ทำให้สังคมน่าอยู่ขึ้นสักนิดหรือยัง?"
ใครสักคนเคยเอ่ยถามเอาไว้อย่างนี้
ที่เราอยากจะพูดสุดท้ายก็แค่ยกคำถามนี้ขึ้นมาอีกทีล่ะค่ะ

เราอาจจะไม่ใช่เด็กที่ดีตลอดเวลา บางทีเราก็แอบร้ายมั่งขี้เกียจมั่งอะไรมั่ง
แต่เราก็คิดว่า เรื่องครั้งนั้นที่เราทำ ก็ทำให้เกิดความสุขและไมตรีที่ดีต่อคนในสังคมพอสมควร
เช่นเดียวกับการกระทำดีๆ ที่ดูเล็กน้อยเหลือเกินในสายตาใครบางคน
แค่นั้นมันก็ทำให้โลกเราน่าอยู่ขึ้นมาอีกนิดนึงแล้วนะคะ

อย่างทุกครั้งที่เราขึ้นรถโดยสารหรือใช้บริการขนส่งสาธารณะ มักจะไม่ค่อยมีใครสละที่นั่งให้หรอกค่ะ
บางครั้งยิ่งเป็นคนชราหรือเด็กตัวเล็กๆ ก็ต้องยืนโหนรถดูน่าสงสารมาก
โดยที่เราเองก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะเราก็ต้องยืนเหมือนกัน 55555555

โดยมารยาทคนไทยมักจะเอื้อเฟื้อที่นั่งให้กับเด็ก สตรีมีครรภ์ และคนชรา
(แต่อย่าไปทำที่เมืองนอกล่ะ บางที่ที่เขาถือว่าผู้หญิงมีสิทธิ์เท่าผู้ชาย ไม่จำเป็นต้องมีคนมาปกป้องดูแล เขาไม่ได้มีคติเช่นนี้เน้อ)
แต่บางครั้งเราเห็นผู้ชายที่ดูสุขภาพแข็งแรงหลายคนละเลยที่จะแสดงมารยาทเช่นนี้
มันไม่สำคัญจะเป็นจะตายหรอกค่ะ แต่สายตาของคนอื่นที่ดูแคลนคุณก็น่าจะสะท้อนอะไรหลายๆ อย่างได้

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องประหลาดใจสำหรับเรามากที่มีคนสละที่นั่งให้บุคคลเหล่านี้
หลายครั้งเลยที่เห็นว่าผู้หญิงแท้ๆ ที่เสียสละเช่นนี้
รู้มั้ยคะ แค่ลุกขึ้นให้ที่นั่งแก่เด็กสตรีมีครรภ์คนชราฯลฯ แค่นั้น
คุณก็ดูเป็นฮีโร่ในสายตาเราเลยล่ะค่ะ :)

ฉะนั้นอย่ามัวแต่ทะเลาะกันหรือจ้องจะใส่ร้ายกันเลยค่ะ
ทำอะไรดีๆ สักหน่อยก็เป็นสิ่งมีชีิวิตที่ดีของสังคมแล้วล่ะค่ะ

อา กลับไปตบตีกับงานภาษาไทยต่อล่ะค่ะ
วันนี้สวัสดีค่ะ.

ปล. อยากเปลี่ยนธีมแล้วค่ะ
คิดไว้แล้วว่าจะทำยังไง - ถ้าทำออกมามันน่าจะสวยนะ 5555555555
คือแผนงานได้แล้ว แต่ algorithm ชาติหน้าจะคิดได้ - -'
css อะไรเนี่ยลืมไปหมดแล้ววว (*´Д`)ﾊｧﾊｧ
ปล. ปุ่ม Shift ทางซ้ายของเชอรี่พังไปแล้วล่ะค่ะ orz...
ต้องหันมาใช้ปุ่มทางขวามากๆ แล้วสินะ :)