★ BLACKBER;RIE

หลังจากหนีความจริงมาหลายวันหลังสอบไฟนอล
ใกล้จะต้องกลับไปเตรียมสอบแกทแพทอีกครั้ง
และใกล้จะถึงวันที่เกรดเทอม 1 จะมาถึงบ้าน (((( ；ﾟДﾟ)))

ก็เพราะโดนกดดันจากเพื่อนฝูงเยอะ!
เลยถือเป็นการเตรียมตัวเข้าสู่ภาคเรียนที่จริงจัง (?)
(หลังมันชิวหนีความจริงมานาน หะหะ)


วันนี้ออกไปทำบันทึกการอ่านที่ห้องสมุดโรงพยาบาลประจำจังหวัด (?)
รู้สึกจำนวนเล่มที่ต้องบันทึกทั้งหมดราวๆ 60 เล่ม ส่งตอนเปิดเทอมปลายเดือนหน้า
แต่จากบ่ายโมงถึงสี่โมงเย็นทำไปได้แค่ 10 เล่ม
เสื่อมมมมมมมมมมม เกินบรรยาย! (((( ；ﾟДﾟ)))

สาเหตุเพราะอ่านเพลินเกินห้ามใจ ♥ แอร๊งงงงงงงงงงงงงงง
ความจริงแค่ดูปกหลังแล้วลอกพวกรายละเอียดอะไรลงไปก็ไม่น่าจะเกิน 10 นาทีต่อเล่มใช่มั้ยล่ะคะ
อีนี่อ่านเพลินค่ะ ไม่น่าคิดเลยว่า "อ๊ะ อยากเข้าถึงเรื่องของมันจัง
ตัวละครเป็นตัวไหนยังไม่รู้เลย อ๊ะ อ่านไปก็น่าสนุกดี" นั่น แล้วก็อ่าน
เพิ่งสำนึกว่าอ่านบริดเจ็ทโจนส์ไดอารี่รอบที่แปดแล้ว :(
อยากจะกรีดร้อง ฆ่าคนอื่นตายยยยยย (ﾟДﾟ;≡;ﾟДﾟ)


หลังจากเวิ่นเว้อในห้องสมุดนานๆ ก็ออกมาหาอะไรกินข้างนอก
เพิ่งสังเกตว่าร้านเบเกอรี่ที่เคยไปมาเปิดสาขาที่หน้าโรงพยาบาลนี้เอง
ฉับพลันประสาทส่วนกินก็โอดครวญขึ้นมาว่า หิวววววววววววววว
หิวเรอะ? ก็เข้าไปกิน...

วันนี้มีเค้กบลูเบอรี่ พายเชอรี่ และช็อกโกแลตสมูทตี้ฮ่ะ （･∀･)つ
และเพื่อนร่วมกินของเราวันนี้คือ...



สวัสดีฮับ! พวกผมกลับมาแล้ว
คนอ่านกรีดร้อง อีสองตัวนี้มันยังไม่ตาย มันยังมาหลอนพวกเราาาาา!!!







และนี่คือโฉมหน้าของมื้อบ่ายวันนี้ ฮาาาา xD



ผมรู้ว่าทุกคนต้องคิดถึงผมแน่เลย ยี้ฮ่า! xD



ร้านนี้บรรยากาศดีจริงฮะ รู้สึกว่าคนจะน้อยกว่าสาขาหลักหน่อย
แต่ยังไงก็เป็นสถานที่ที่เหมาะจะมานั่งเล่นชิว เวิ่นเว้อได้ตามอัธยาศัยฮะ



จะอร่อยจริงมั้ยนะ? ต้องลองพิสูจน์...
...อ๊ะ แต่หยิบเองไม่ได้



แหม ตักยากล่ะสิ มามาเดี๋ยวตักให้

ArtherAuthor's Note: ชอบมุมนี้มากฮ่ะ เจ๋งงงงง
เหมือนโซเอลกำลังถือส้อมจริงจริงเลย xD
นับถือตัวเองที่จัด+ถ่ายได้ หะหะ



อ่า อ้า...



...อั้ม! xD

เพื่อความสมจริง ทีมผู้เสื่อมสื่อข่าวขอพาท่านไปที่ภาพเคลื่อนไหวของเราอีกครั้ง



ArtherAuthor's Note: ณ จุดนี้นับถือตัวเองที่ทำเซตนี้ได้อย่างน่าอัศจรรย์!
คือมุมเมื่อกี้เบี้ยวไปแล้ว เลยหามุมใหม่
อุปกรณ์อะไรที่จะยึดส้อมกับมือโซเอลก็ไม่มี ;'(
ก็เลยช่างหัวส้อมไปก่อน เอามุมที่ทำให้รู้สึกว่ามันต่อเนื่องกันได้แล้วกัน
ครั้นวางไว้บนแก้วช็อกโกแลตฯมันก็สูงไป
เลยเอาแทบทุกอย่างบนโต๊ะไม่เว้นกระปุกพริกไทยมาหาตัวเลือกที่เหมาะสม
จนได้ฐานที่เหมาะสมคือแก้วใส่ไม้จิ้มฟันที่เทกระจาดทุกอย่างออกแล้ว
และในวินาทีที่ทุกอย่างลงตัว กำลังจะกดถ่ายแล้วนั้น

ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ!!!
เปลี่ยนแบตเตอรี่...(＃ﾟДﾟ)

щ(ﾟДﾟщ)!!!!

ห่านนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
มาหมดอะไรตอนนี้~~~~~!!!


ก็เลยวิ่งออกไปนอกร้านด้วยความเร็วสูง (ขอโทษนะคะ เดี๋ยวกลับมาค่ะ)
เดชะบุญที่เซเว่นหน้าโรงบาลอยู่ติดกันกับร้านนี้
แต่เนื่องจากมันอยู่หน้าโรงบาล นะ...
คนก็เลยเข้าๆ ออกๆ ซื้อของกันตลอด 24 ชั่วโมงจริงจัง
...หลังจากเข้าคิวที่ยาวนานราวกับต่อแถวซื้อโรตีบอยเมื่อสมัยชาติที่แล้ว
สรุปคือได้ถ่านอัลคาไลน์พานาโซนิกบ้านๆ มา จ่ายไป 74.-

เอาล่ะ เพื่อภารกิจหนีความจริงวันสุดท้ายของเรา...

นับเป็นเซตที่ทรหดอดทนมาก xD


หลังจากเสื่อมพอสมควรก็ได้เวลาจัดการขนม ♥
ขณะทุกอย่างกำลังเหลืออย่างละครึ่ง ท่านแม่ก็เสด็จมาถึงหน้าโรงพยาบาลพอดี
อื้ม ขอบคุณนะ :(



มีเรื่องจะเล่าอีกค่ะ
พอจ่ายเงิน (95.- ถูกมากกกกกกก จับใจ!) พี่พนักงานก็พูดขึ้นมาว่า
"เอ่อ น้อง ถ่ายรูป..."
"คะ?"
"...คือจริงๆ ร้านเราไม่ให้ถ่ายรูปในร้านน่ะค่ะ แหะๆ"

อ้าว ห่านนนน ( ﾟдﾟ)
ไม่บอกตอนกูออกนอกร้านไปแล้วล่ะ ;'O

แต่โดยรวมแล้ววันนี้ถือว่าใช้ได้ค่ะ
เค้กนุ่มมากๆ ช็อกโกแลตสมูทตี้ก็จัดอยู่ขั้นโอเค
เสียที่พายเชอรี่รสชาติไม่ถูกปากเท่าไหร่
คือไม่รู้สิ ถ้าพายจะไม่กินพายเชอรี่เลย ;'(
วันนี้ทำไมกินล่ะ? อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ

ไม่สิ
ความบังเอิญไม่มีในโลกนี้หรอกนะ
มีก็แค่พรหมลิขิตเท่านั้นล่ะ

ヽ(´ー`)人(´∇｀)人(`Д´)ノ ~~

ส่วนอันนี้ส่งท้ายฮะ ;') ที่ห้องทำงานแม่





พวกเราซื้อกุหลาบให้ตัวเองงงง  ('A`)
น่ะ เข้าใจอารมณ์คนโสดเหมือนกัน 55555555

My highest gratitude goes to:
Café de Ko ที่ให้ข้าพเจ้าเวิ่นเว้อส่งท้ายช่วงเวลาแห่งการหนีความจริง
ขอบคุณสำหรับขนมอร่อยๆ (excluding พายเชอรี่ที่...T T')
(รีวิวสาขาหลักฮะ)
Canon Powershot A470 มาดามเรดที่ไม่เคยจากเราไป รักเธอนะ!






ปล. ฝาก ดิสอิสอะ "ของแถม" ;'P



ด้วยความมั่นใจ อย่างเซเลบบ ;D

โซเอล&ลาร์ก: คุณเชอรี่ครับ ด้วยความสัตย์จริง,
ผมว่าครั้งหน้าไม่มีใครกล้าเข้าบลอคคุณแล้วล่ะ...
(((( ；ﾟДﾟ)))


ไซโคจัด ไปนอนดีกว่า...
(เดี๋ยวก็เจอมันอยู่ในเฟซบุ๊ค กร้ากกกกกกกกกกก ;)